webmaster, 10 juli 2009
Suriname , Paramaribo

Trips en Verhuizen

Ey Hoi,

Zo hier maar weer een update, is laatste tijd veel gebeurd, van trips tot getripte huisbazen tot verhuizingen.

Laten we beginnen bij t begin, de trip naar Blance Marie, we gingen met de ouders en het zusje van Annet. Eerst moesten we 4uur met de bus en toen begon de echte reis, we moesten nog 3 uur in een speedboot met gezellige houten bankjes. Maar gezien het zonnetje mooi scheen had iedereen er wel zin in.
Na zo'n 2uur stopte we bij Orëla een dorpje in Brits Guyana. Hier kregen we een rondleiding van onze gids, onder de uitleg deed een dronken indiaan verwoede pogingen om ons ook van alles en nog wat uit te leggen: “Well I'm from Oreela, and now you're in Oreela, and you can tell everyone about Oreela, cause you're now in Oreela, I life in Oreela, Oreela is in British Guyana and in Oreela... etc etc etc” Het is verbazingwekkend hoe vaak iemand een plaatsnaam in één minuut kan zeggen, moet je denken wat er gebeurd als je er een half uur bent!

Na een wandeling door het dorp was het tijd om verder te gaan, helaas was één van de twee motoren stuk en hadden ze deze niet kunnen maken dus vervolgden we onze reis in een wat rustiger tempo, wat vooral jammer was omdat het het laatste half uur kei en de keihard regende en iedereen werkelijk zeiknat aankwam. Net als onze spullen want de waterdichte tassen bleken allemaal niet zo waterdicht. Maar ja toen iedereen droge kleren aan had en het eten op tafel stond was het allemaal snel weer goed. 'S avonds nog lekker gezeten met een drankje en potje kaart en toen lekker hangmateren.

De volgende mochten we weer vroeg uit de veren want we zouden naar Blance Marie, dus daar werden we ingeladen in een grote Pick up (lees: vrachtwagen met open laadbak met houten bankjes). Daar zit je dan 3uur, het eerste half uur is het allemaal geweldig, daarna word het toch wat minder. Gelukkig hadden we wel mooi weer en was er veel te zien.
Het laatste uur van de reis was wel helemaal leuk, we moesten door nog al een begroeit pad met takken overal en nergens dus het was steeds: BUKKEN!! Allemaal naar rechts, BUKKEN!!! naar links!! Wat natuurlijk de nodige hilariteit opleverde. Wat het nog mooier maakte dat een bepaald persoon steeds heel hard ging gillen: “AAAH Haal het eraf!! wat zit er op me HAAL ER AF” bij elk blaadje/takje dat er op haar kwam, in de veronderstelling dat het een beest was van 1000m groot. Het werd dan wel iets minder hilarisch toen door een roden wespen nest reden en deze ons kwamen vergezellen in de laadbak... toen werd iedereen enigszins hysterisch van alles wat in de laadbak terecht kwam... wat voor de mensen binnen in de auto waarschijnlijk wel weer hilarisch was.
Gelukkig had onze vrachtwagen ook 4weel drive, want het gebeurde ook regelmatig dat we weer achteruit een helling afgingen.. waardoor we ook 4uur ipv 3uur over de reis deden.
Maar uiteindelijk zijn we toch goed aangekomen op en konden we ons klaarmaken voor een wandeling van dik een uur naar Blance Marie... tenminste dat zei de gids want binnen een half uur stonden we daar al. En het was in één woord: Ge-wel-dig, dat was zeker de hele reis waard!! De moeder val was echt super super mooi en als klap op de vuurpijl begon toen we daar waren ook eindelijk de zon te schijnen. Wat betekende dat we super foto's konden maken en even heerlijk konden chillen.
Op de terug wandeling zijn we ook nog bij een stroomversnelling gestopt, en ook hier was het weer super mooi.

Toen moesten we ons opmaken voor de terugreis, weer in de laadbak en gaan met die banaan. En dat was precies wat de chauffeur dacht. We zijn in één of ander noodtempo teruggereden naar Apoera. Afgezien van dat terug een stuk sneller ging was het laatste uur wel een verschrikking, het was zo koud en niemand wist meer hoe die op het bankje moest zitten.

De volgende dat was het tijd voor de dorpswandeling, zijn in Apoera zelf geweest en in een ander dorpje , het tweede dorp was een nomade dorp. Hier hebben we ook allemaal sieraden gekocht.
Terug op Apoera zijn we weer in de boot gegaan om bij een zandbank te gaan zwemmen... toch jammer dat het water niet zakte en er geen zandbank te zien was, maar dat mocht de pret niet drukken.
'S avonds hebben we met een muziekje op de achtergrond nog een lekker drankje gedronken en goed genoten van onze laatste avond op Apoera, met als afsluiting.... natuurlijk weer nachtzwemmen!!
De volgende dag weer vroeg uit de veren om aan de terugreis te beginnen, weer 3uur in de boot, in jawel... de stromende regen! Terug zijn we nog langs de zeedijk gestopt en hebben we in een Hindoestaanse tempel gekeken.

Zondag avond zijn we nog even lekker gaan eten bij 't Vat en wat wezen drinken in Mistique.
En maandag naar de kapper geweest met Henriëtte en Annet.
Verder heel de week stage gelopen. En het was druk op stage!! Veel gesprekken gehad, zowel met eigen pupillen/ouders als met die van collega's want iedereen was ziek. En er waren ook nog eens bijna 20 jongens meer dan normaal, druk druk druk dus.
Maar tussen door wel tijd gevonden om Else & Rutger te bellen die allebei zijn geslaagd/afgestudeerd YEAY!! Dus dat is hier in Paramaribo natuurlijk ook weer goed gevierd in onder andere Havana en La Caff!

Afgelopen weekend zijn we op Jeep Safari geweest, in Driekokoro en Boven Koesewijne. Moesten tot Zanderij in twee mega chille dichte jeeps, en toen ben ik met Annet overgestapt en een hele toffe open gele jeep. Aangekomen bij ons kamp lekker gezwommen in de kreek en toen de jeeps weer in want we zouden met de jeeps rijden, bootje varen, zeekoeien en otters spotten. Nou we hebben in de jeeps gereden... dat wil zeggen we hebben op de achterbank gezeten en zijn ontzettend ranzig geworden van alle opspattende modder. Al had dit misschien meer te maken dat Curtis dacht dat je met 1800km per uur door plassen ter grote van een meer moest ipv met 20km per uur er om heen... waardoor wij steeds een complete waterval over ons heen kregen.

Bij het eindpunt aangekomen kregen we iets waar we al trips lang om zeuren, namelijk... Kasirie... (zelf gebrouwen indianen drankje) Nou gedverdemme!! Het stinkt en het smaakt nog erger dan het ruikt! Dus naar één slok geproefd te hebben hebben we het glas maar vriendelijk teruggegeven. Daarna was het wachten op het bootje, we moesten in twee groepen, dus daar lig je dan op de steiger te wachten. Maar daar was het onze beurt, op naar de otters een zeekoeien!! Bij de otter plaats bleek dat de otters er pas tussen 0:00 en 01:00 zijn (toch jammer dat het 18:00 was!) en dat de zeekoeien nog een dik uur varen waren... nouja dan maar kaaimannen spotten. Hebben veel kaaimannen gezien en drie van heel dicht bij, als je je hand in het water stak kon je dat beest letterlijk aanraken, heel tof.
Daarna weer terug in de jeep, heerlijk in t donker door alle hobbels en kuilen. Wat wel mooi was is dat het mega helder was dus je echt een spectaculair uitzicht had. Zoveel sterren, en toen het ging onweren werd het eigenlijk alleen maar mooier.
Terug op t kamp heerlijk gebbqt en wat gedronken. Maar opeens hoorden we toch een gesnurk... lag onze gids past out in zijn hangmat, wat natuurlijk niet ongestraft kan blijven als je met ons op trip bent! Maar naar heel wat geschreeuw en gegil van onze kant van de hut sliep meneer nog steeds. Dus Helena erheen, begint in zijn oor te brullen, hij slaapt nog steeds. Waarom wij het idee kregen om werkelijk alles wat we binnen handbereik kregen bij hem in de hangmat te leggen. We hebben ons werkelijk helemaal gelachen, vooral omdat die gewoon bleef slapen.
Verder een mega leuke avond gehad, met als afsluiter... natuurlijk weer nachtzwemmen!

De tweede dag beetje uitgeslapen en gechilled in de kreek. Als eerst gingen H&H en Yo crossen op de savanne met de jeeps. Tijd voor ons om heerlijk in de zon te liggen bakken en te zwemmen. Toen tassen pakken, want het was onze beurt om te crossen. De rest zou een tijdje later vertrekken en die zouden we terug zien op Zanderij... maar helaas het zal ook weer niet, het begon te regenen, de hemel kwam letterlijk naar beneden. Dus toen was het inpakken allemaal in de dichte jeeps en wegwezen. Liene, Nette & ik ontzettend balen want hadden vet graag willen rijden. Maar toen op de helft van de route stond onze gele Brum daar opeens. Dus wij in de regen in de open jeep en gaan maar! Helaas hebben we allemaal wel geteld maar 10 minuten gereden maar het was wel echt mega super. Over de bauxiet weg met meer gaten dan je voor mogelijk houdt cruisen, met een rem die het amper doet... met als gevolg dat je zo hard door de plassen dendert dat iedereen mooi oranje werd. Eenmaal thuis werd dat mooi boenen want die bauxiet krijg je werkelijk nooit meer van je af.
'S avonds weer lekker gechilled bij 't Vat (wat een verassing op zondag naar een trip).

Toen we terug waren van trip begon ons avontuur pas echt, want onze huisbaas werd gek! Dat werd hij wel vaker maar dit keer overdreef hij het toch echt. Dus daar en toen werd besloten dat we gingen verhuizen.
De week daarop bestond dan ook uit het zoeken naar een nieuw huis, school inlichten en de laatste loodjes van stage. Dat laatste was een heel raar idee, vooral omdat dat betekend dat het er bijna opzit. Het voelt nog helemaal niet alsof ik hier al bijna een half jaar zit, het gaat allemaal zo snel, te snel.
Het zoeken naar een huis heeft overigens veel tijd en stress gekost maar gelukkig hadden we hier veel mensen die ons hielpen zoeken. Waardoor we binnen een week een huis hadden, onze huisbaas konden vertellen dat we gingen verhuizen, en ook daadwerkelijk gingen verhuizen!! Maar mijn god, wat een troep kan een mens vergaren in 5maanden haha.

Huis waar we nu zitten is erg mooi, warm water, minimaal 2x in de week housekeeping en een tuin ter grote van 2voetbalvelden. Dit vroeg natuurlijk om een feestje!! Dus zaterdag hebben we het dan ook goed gevierd met onze vrienden hier en onze nieuwe huisgenoot Friso! Rest van de week nog wat feestjes en onverwacht bezoek gehad, en verder vooral hel erg veel genoten. Zo zijn we nog vaak wezen chillen bij t vat (moet wel want alleen daar is internet ) wezen zwemmen, wezen varen op de Suriname Rivier, en gewoon lekker uitgaan.

Het enige wat erg jammer is aan de verhuizing is dat we heel weinig hebben meegekregen van Keti Koti 1 juli (afschaffing van de slavernij). Maar wat we hebben mee gekregen was heel leuk, overal mensen, veel klederdracht en bras bands en natuurlijk een super sfeer.

Nou dat was het wel weer poppetjes,

Soso Lobi
Ri

Wil je Riannej in Suriname bellen? Bel dan goedkoop via HalloBuitenland.nl